Ég þarf að láta...

...athuga mig. Ég fékk sem sagt 1669 stig í Frelsisleiknum áðan. Hann gengur út á það að tromma á drengina í Merzedes Club, eða Rebekku og einhverjar stelpur með henni, meðan lagið Meira frelsi spilast undir. Þetta gerði ég án þess að hugurinn hvarflaði nokkurn tímann að því, að ég gæti hugsanlega eytt þessum mínútum á gáfulegri hátt.

Ég á það til að festast í tölvuleik í símanum mínum, sem er svipaður og Tetris og ég þagði í heilt ár í aftursætinu í bílnum hjá mömmu og pabba, meðan ég spilaði Donkey Kong II, Mario Bros og fleiri tölvuleiki, sem þó voru bara eitt borð, komust bara upp í 999 og bjuggu bara til fernskonar hljóð, aðallega bíbb bíbb bíbb.

Ég er einföld sál.

- - -

Ég tek undir með Agli Helgasyni í dag. Það er margt sem bankarnir hafa á samviskunni.

Einn vinnufélaga minna horfði áhyggjufullur á þessa forsíðu DV og sagði: "Hvað heldurðu að maður myndi gera ef maður þekkti nærföt dóttur sinnar á svona mynd?"
Ég huggaði hann með því að ef dóttir hans eignaðist einhvern tímann svona glyðruleg nærföt, myndi hún ábyggilega líka gera allt, sem í hennar valdi stæði, til að koma í veg fyrir að pabbi hennar sæi þau.

Með fullri virðingu fyrir glyðrulegum nærfötum.