Fyrsta kílóið og góðar gjafir

Vala Matt hitti konu af indverskum ættum í morgun, sem eldaði fyrir hana ótrúlega góðan kartöflurétt. Við sýndum innslag í kvöld um þetta, og létum uppskriftina auðvitað fylgja með. Ekkert óeðlilegt við þetta, nema ég hafði ekki horft í gegnum innslagið í heild og fékk þess vegna nett slag þegar ég horfði á þáttinn í kvöld. Samt ekki innslag.

Í þessari uppskrift er nefnilega að okkar sögn fyrsta kíló af kartöflum. Ekki eitt kíló, heldur 1. kíló.

Mér fannst ég þurfa að nefna þetta sjálf. Annars myndi bleikur fíll ráfa um eterinn um ókomna tíð, fullur af fyrsta kílói af kartöflum.

- - -

Akkúrat núna sit ég með Lagavulin í glasi, að reyna að vinna gegn áhrifum alls kúrekakaffisins sem ég er búin að drekka í dag. Sé fram á góðar andvökur, þrátt fyrir að hafa vaknað klukkan fjögur í nótt við það að Lala var búin að týna boltanum sínum. Brynhildur ákvað sem sagt að taka tveggja tíma vöku milli fjögur og sex, og opnaði á hana með "botti Löllu", sem er gríðarlegt áhyggjuefni fyrir hana - þýðir að hún er að hugsa um hvar boltinn hennar Lölu sé, en hann týnist í einum Stubbaþættinum, sem hún hefur horft um það bil milljón sinnum á síðan í fyrrasumar.

Nú; geti ég ekki sofnað, á ég frábæra bók. Allar Poirotsögur sem Agatha Christie skrifaði, bæði smásögur og lengri. Erna vinkona mín gaf mér þessa bók í jólagjöf, og ég fyllist alltaf ákveðinni öryggistilfinningu þegar ég hugsa um hana. Hrikalega þykk bók, með yfir fimmtíu (fimmtugustu) sögum, sem endist og endist.

Svo gaf Logi mér allar Morseseríurnar um daginn; ég er einhvers staðar í miðri fjórðu seríu. Hann tók upp á því í vetur að panta handa mér eitt og annað að horfa á; slatta af Poirot, Midsomer Murders og svo Morse. Á þetta get ég horft út í eitt. Sofna kannski sjö kvöld í röð yfir sömu myndinni, en finnst þetta algjörlega toppurinn á tilverunni. Að eiga góða bók að lesa, eða góða mynd að horfa á.

Fyrir nokkrum árum las ég ævisögu Johns Thaw. Hann rétt náði að leika í síðustu Morsemyndinni, The Remorseful Day, áður en hann greindist með krabbamein. Ég man þegar ég las fréttina um andlát hans á BBCvefnum, nýmætt á vaktina á Rás 2 morgun einn í febrúar 2002, að mér fannst næstum eins og ættingi hefði dáið.

Svo sá ég um daginn á einhverri norrænu stöðinni, að Lewis, aðstoðarmaður Morse, var mættur án hans. Lewis er ágætis karakter, en samt...

- - -

Ég bendi á þessa ágætu útvarpsstöð hérna til hægri á síðunni. Spilar mjög geðklofa tónlist, en virkar ágætlega. Hefur farið frá teknói yfir í Dire Straits á svona klukkutíma. Ætli það sé ekki hæfileg breidd í tónlist.