Kynlegt

EM-þáttur Þorsteins Joð er að hefjast í ríkissjónvarpinu.
S stendur við eldhúsbekkinn og slæst við sódastrímtækið.

L: Má ekki lengur hafa bara tvo karla að tala um fótbolta í sjónvarpinu?
S: Hvað meinarðu?
L: Æi, bara. Þorsteinn er að fara að tala við einhvern karl og einhverja konu núna.
S: Já, og? Er eitthvað að því...?
L (með gleði í röddinni): Nei, hey, þetta er Ásthildur Helgadóttir. Hún getur nú alveg talað um fótbolta. (Smá þögn) Öh. Neeei... þetta er ekki Ásthildur.
S: Nú?
L: Þetta er ekki einu sinni kona. Held ég.
S: Ó?
L: Nei. Er þetta ekki hann þarna fatahönnuður?

Jú, mikið rétt, Gunnar Hilmarsson í GK.

Það verður sagt um hvorugt okkar hjóna að við séum sérstaklega vís á kyn fólks.

Að gefnu tilefni

Í dag hafa fjömargir verið sáttir með eitt og annað, jafnvel hver annan.

Nú spyr ég: Er maður ekki almennt ánægður með, en sáttur við hluti?

Nema maður sé auðvitað ferlega fúll og vansæll.

Og svo kom júní

Já, merkilegt nokk.

* * *

Og með sumrinu kemur ný íslensk tónlist. Í spilaranum í bílnum er Ghosts from the past, nýi diskurinn hans Barða. Hann er bara frábær og ég er búin að hlusta svona áttaþúsund sinnum á lag númer tvö, sem mig minnir að heiti One more trip og var notað í Sterlingauglýsingu í vetur. Ghosts from the past tók við af disknum hennar Dísu, sem var líka svo góður að ég þurfti að tala um hann við fólk, sem vissi ekkert um hvað ég var að tala og hafði aldrei heyrt eitt einasta lag af honum. Mæli með lagi númer níu, mjög skemmtilegt.

Nýjasta uppáhaldið mitt er samt hljómsveitin Múgsefjun. Ég féll fyrst fyrir sándinu, sem minnti mig á Ástarsögu úr fjöllunum, með Hrauni, enda kom svo í ljós að eitthvað af plötunni þeirra er einmitt tekið upp inni í lýsistanki eða álíka gímaldi. Svo er það röddunin, stundum stríðir hljómar og skemmtilegir textar, fyrir utan melódíurnar sjálfar. Platan þeirra heitir Skiptar skoðanir og er vel þess virði að eignast, alveg eins og plötur Dísu og Barða.

Og viti menn - þeir verða í Íslandi í dag á föstudaginn. Snilld.

* * *

Fleira sem kemur með sumrinu: Ilmur af nýslegnu grasi. Ég ók um bæinn í dag með gluggana opna. Mmmm.