Snati er að myrða...

...klósettrúllu inni á baði. Í nokkra daga höfum við reglulega fundið klósettrúllur í henglum, annað hvort á morgnana þegar við komum upp, eða á daginn þegar við komum heim. Fram til þessa hefur Vala verið efst á lista grunaðra, en það er sem sagt Snati, sem skeytir skapi sínu á skeininum.

Annars er allt með kyrrum kjörum á heimilinu. Það er ekki eins og með mér búi árrisulasta fólk í heimi. Krakkarnir (bæði okkar og gistibörn), steinsofa, sem og Logi. Við Brynhildur rifum okkur upp fyrir átta, þótt ég hefði svo sem alveg þegið að sofa örlítið lengur. Þetta hefur verið frekar hektísk vika, með allskonar uppákomum, þannig að batteríin þurfa að komast í hleðslu.

Ég fékk þær fréttir í gærkvöldi að Guðrún, amma mín í Danmörku hefði dáið í fyrrakvöld. "Sov stille ind", eða fengið hægt andlát, eins og stóð í skilaboðunum frá Henriettu frænku minni. Hún var orðin níutíu og þriggja, þannig að það mátti svo sem búast við að þetta færi að styttast hjá henni. Jarðarförin verður á föstudaginn og mig langar að fara, en flækjustigið á því er í hærri kantinum.

- - -

Merkilegt hvað maður er eitthvað andlaus, á svona ágætis laugardagsmorgni. Að vísu dálítið þungbúið. Ég sé langa og bjarta sumardaga í hillingum, þar sem andinn blátt áfram hrynur yfir mann eigi síðar en klukkan sex á morgnana.

- - -

Hér er svo uppáhaldslagið þessa dagana: