Samúðarkveðjur til laganema

Páll Hreinsson prófessor er að verða hæstaréttardómari. Ég skil vel að menn vilji hann í réttinn, en það er geysileg eftirsjá að honum í lagadeildinni. Nú á ég reyndar ekki eftir neina kúrsa, en ég ber vissulega umhyggju fyrir komandi kynslóðum laganema og votta þeim samúð mína. Að þeir fái ekki að sitja tíma hjá Páli Hreinssyni í stjórnsýslurétti eða öðrum greinum, sem hann hefur kennt gegnum tíðina er hreint út sagt agalegt.

Hann er frábær kennari, veit allt (og þá meina ég allt) sem hægt er að vita um það sem hann kennir, og ef vera kynni að einhver spyrði um eitthvað, sem hann var ekki alveg klár á, (eins og gefur að skilja gerðist það sárasjaldan) gat sá hinn sami verið viss um að fá gott svar í næsta tíma.

Sennilega hefði hann orðið góður í hverju sem hann hefði tekið sér fyrir hendur; ef ég man rétt valdi hann á milli orgelleiks og lögfræði. Í fúlustu alvöru. Hann varð bara að gefa sig allan í annað hvort.

Afburðir kosta, þannig er það nú bara. Og nú verður hann afburðahæstaréttardómari.