Aftur!
Andskotinn! Blogger át aftur færslu hjá mér og þetta recover post drasl virkar ekki. Arrg.

Innihaldið var svo sem ekki merkilegt - aðallega upprifjun á öllu því sem Svenni Guðmars og Þóra eiga sameiginlegt, eins og afmælisdagurinn í dag, að hafa bæði átt kött sem heitir Kisa, hafa unnið saman og þrátt fyrir að hafa farið út í heim í nám, enduðu þau aftur á sama vinnustað, þó ekki þeim sama og síðast.

Svo þurfti ég að tuða yfir hinum ofurfullkomna bökunarofni mínum, sem þrátt fyrir að vera bæði rándýr og geysilega tæknilegur, ákvað að slökkva tvisvar á sér í miðjum bollubakstri. Það er ekki beint mælt með slíku þegar maður bakar vatnsbollur. Og svo ákvað Logi að opna ofninn á þriðju plötunni til að athuga hvort þær væru tilbúnar. Jájá.

En þær eru alveg ætar. Held ég. Og nú - ætli Blogger éti þetta líka?

Ég er sem sagt...
...búin að komast að því að Blogger er ekki hættur að éta færslur. Frábært.

Jæja...
...ég er mætt aftur. Reyndar finnst mér það smá hallærislegt, eins og mörgum gömlum bloggurum, sem þykir blogghrinan sem nú gengur yfir aðeins á eftir. Ég man líka eftir að hafa átt samræður við suma bloggara fyrir nokkrum árum, sem skildu ekkert í því af hverju maður var að þessari vitleysu, en fara nú hamförum á netinu ;o)

Samt sem áður, nú skal reynt við þetta form aftur. Sennilega má hér í framtíðinni finna tuð af ýmsu tagi, enda hefur eiginmaðurinn mælst til þess að ég fari að blogga aftur. Sennilega vonast hann til að nöldur mitt yfir vitlausum auglýsingum, asnalegum fyrirsögnum, fólki sem kann ekki að beygja töluorð og fleira endi þá frekar hér en í eyrunum á honum.