Jæja...
...ég er mætt aftur. Reyndar finnst mér það smá hallærislegt, eins og mörgum gömlum bloggurum, sem þykir blogghrinan sem nú gengur yfir aðeins á eftir. Ég man líka eftir að hafa átt samræður við suma bloggara fyrir nokkrum árum, sem skildu ekkert í því af hverju maður var að þessari vitleysu, en fara nú hamförum á netinu ;o)

Samt sem áður, nú skal reynt við þetta form aftur. Sennilega má hér í framtíðinni finna tuð af ýmsu tagi, enda hefur eiginmaðurinn mælst til þess að ég fari að blogga aftur. Sennilega vonast hann til að nöldur mitt yfir vitlausum auglýsingum, asnalegum fyrirsögnum, fólki sem kann ekki að beygja töluorð og fleira endi þá frekar hér en í eyrunum á honum.