Já, einmitt

Stundum væri ágætt að fólk hugsaði aðeins áður en það sendir áfram einhvern ruslpóst. Týpískur ruslpóstur er einhvern hörmungarsaga utan úr heimi, t.d. ein núna um barn sem brenndist, ásamt hræðilegri mynd, og hvatning um að senda póstinn áfram, annars sé maður harðbrjósta. Upplýsingar eru af skornum skammti, en tilgangurinn á að vera sá að safna fé fyrir foreldra barnsins, sem eiga að fá 3 sent fyrir hverja framsendingu.

Einmitt. Hver skyldi vera að halda utan um framsendingar? Allir helstu vefþjónar heimsins? Og hver ætlar að borga foreldrunum (ef barnið og þeir eru til) þennan pening?

Þetta minnir svolítið á tölvupóst, sem gekk um netið fyrir einu eða tveimur árum, þar sem senda átti 18 manns eitthvert bréf til að komast hjá því að borga fyrir MSN-notkun, sem átti skv. póstinum allt í einu að fara að rukka fyrir. Þegar ég hafði fengið þónokkur svoleiðis bréf, sendi ég ekkert mjög fínlega orðað svarskeyti, þar sem ég spurði hvort sendandinn væri eitthvað ruglaður...

Sem sagt: Hugsa fyrst, senda svo. Eða það sem betra er; ekki senda.